در دفتر گل، ورق ورق گوهر بود
از اشک، سرانگشت نگاهم تَر بود
چیزی که به من توان زاری می‌داد
قنداقة خونـین عــلی‌اصغــر بــود

دسته ها : مذهبی

تا که از کف پسرى تازه جوان داد حسین
عالمى را ز غم خویش تکان داد حسین
تا که گلبوسه ز لب هاى پسر چید لبش
قدرت عاطفه خویش نشان داد حسین
تا که خاموش شد از زمزمه «یا وَلَدى»
عشق فریاد برآورد که جان داد حسین
جذبه عشق بنازم که پس از داغ جوان
حکمت صبر نشان بر همگان داد حسین
گفت بر هاشمیون نعش على را ببرند
کز غم داغ پسر تاب و توان داد حسین
نقد جان داد و به حق جان جهان را بخرید
در کف خلق جهان خط امان داد حسین

دسته ها : مذهبی

بشنو ازچادرکه درتوصیف زن........تاروپودش باتومیگویدسخن

تاروپودم راشرافت بافته...............تاشرافت رابه عصمت بافته
***
درکلاس حفظ تقوا وشرف...........دختران درند و چادر چون صدف
***
بهترین سرمایه زن چادراست.....شیوه زهرا و زینب چادر است
***
حفظ چادرحافظ ناموسهاست.....پاسدارحیله جاسوس هاست
***
حفظ چادر سد فحشامیشود.....رو سفیدی نزدزهرا(س)میشود

دسته ها : مذهبی

توضیح سؤال:

یکیاز موضوعاتی که در رابطه با عاشورای حسینی از ناحیه وهابیت مطرح بوده استقضیه روزه گرفتن روز عاشورا به پیروی از سیره بنی امیه به شکرانه شهادتحضرت سید الشهداء و یاران آن حضرت و اظهار سرور و خوشحالی در آن روز بودهاست.

همان‌گونه که امام صادق علیه السّلام در روایتی می‏فرماید:

 إنآل أمیة علیهم لعنة الله ومن أعانهم على قتل الحسین من أهل الشام، نذروانذرا إن قتل الحسین علیه السلام وسلم من خرج إلى الحسین علیه السلام وصارتالخلافة فی آل أبی سفیان، أن یتخذوا ذلک الیوم عیدا لهم، وأن یصوموا فیهشکرا.

بنیامیه لعنه اللَّه علیهم و آن افرادی از اهل شام که آنان را در کشتن حسیناعانت نمودند نذر کردند اگر حسین کشته شود... و مقام خلافت نصیب آل ابوسفیان شود روز عاشورا را برای خود عید قرار دهند و آن روز را براىشکرگزارى روزه بگیرند.؛ امالی شیخ طوسی، ص 667، رقم‏1397 / 4.

ما در آغاز نظریه بزرگان وهابیت و برخی از علمای اهل سنت را ذکر نموده وآن‌گاه به نقد آن خواهیم پرداخت.

ترغیب به روزه عاشوراء به خاطر تقارن این روز با روز هجرت پیامبر به مکه

شیخعبدالعزیز بن عبدالله آل شیخ، مفتی کلّ و رئیس هیئت علمای بزرگ عربستان ورئیس مرکز تحقیقات علمی و فتاوای عربستان با صدور بیانیه‌ای و با توجیهیکه در متن آمده مسلمانان را به روزه گرفتن در روز عاشوراء ترغیب می‌نماید:

الریاضوکالة الأنباء السعودیة: وجّه سماحة الشیخ عبد العزیز بن عبد الله آلالشیخ مفتی عام المملکة رئیس هیئة کبار العلماء وإدارة البحوث العلمیةوالإفتاء، الکلمة التالیة فی الترغیب فی صوم یوم عاشوراء: الحمد للهوالصلاة والسلام على رسول الله، وعلى آله وأصحابه ومن اهتدى بهداه..؛ امابعد: فقد ثبت عن النبی أنه کان یصوم یوم عاشوراء، ویرغب الناس فی صیامه، لأنه یوم نجى الله فیه موسى وقومه، وأهلک فیه فرعون وقومه،فیستحب لکل مسلم ومسلمة صیام هذا الیوم شکرا لله عز وجل! وهو الیوم العاشرمن المحرم.ویستحب أن یصوم قبله یوما أو بعده یوما... ونظرا إلى أن یومالاثنین هو الیوم الأول من محرم هذا العام 1422 هـ لأن الأصل هو کمال ذیالحجة، فإن الأفضل للمؤمن فی هذا العام أن یصوم یومی الثلاثاء والأربعاءالتاسع والعاشر من محرم، أو یومی الأربعاء والخمیس العاشر والحادی عشر منمحرم. وأسال الله أن یوفقنا وجمیع المسلمین لما یرضیه وأن یجعلنا جمیعا منالمسارعین إلى کل خیر. إنه جواد کریم. وصلى الله على نبینا محمد وآلهوصحبه...

 مفتیعام المملکة العربیة السعودیة ورئیس هیئة کبار العلماء وإدارة البحوثالعلمیة والإفتاء عبد العزیز بن عبد الله بن محمد آل الشیخ‏

 خبرگزاری عربستان سعودی در بیانیه‏ای از سوی عبد العزیز بن عبد الله بن محمد آل الشیخ اعلام کرد:

...؛اما بعد؛ از پیامبر روایت شده که آن حضرت، روز عاشوراء را روزه گرفته ومردم را نیز به روز گرفتن در این روز تشویق و ترغیب می‏نمودند؛ چرا که عاشوراء روزی است که خداوند، موسی و قومش را نجات بخشید و فرعون و قومش را هلاک ساخت.از این رو بر هر زن و مرد مسلمانی مستحب است که روز دهم از ماه محرم را بهپاس شکر گزاری از خداوند روزه بدارد و بهتر است که روز قبل و بعد آن رانیز روزه بدارد... و با توجه به این که امسال که سال 1422 هـ ق است و ماهذیحجه کامل می‏باشد روز دوشنبه، اوّل محرم می‌باشد، پس بهتر آن است کهامسال دو روز دهم و یازدهم محرم را روزه بدارند...

 الانتصار، عاملی، ج 9، ص 302.

گفتار ابو خالد در سایت حوزه علمیه اهل سنت زاهدان

درمقاله‏اى که در سایت رسمی حوزه علمیه اهل سنت زاهدان (سنى آنلاین)، به قلمیکی از علمای اهل سنت به نام ابو خالد این‌چنین ذکر شده است:

 باتوجه به جایگاه روز عاشورا، در مورد روزه آن، در سنت پیامبر اکرم صلىاللّه علیه وسلم تأکید بسیار شده است و آن حضرت صلی اللّه علیه وسلم امترا تشویق به روزه گرفتن در این روز نموده‏اند. روایتی از حضرت عبد الله بنعباس رضی‏اللّه عنه در بخاری نقل شده که می‏فرماید: رسول اللّه صلی اللّهعلیه وسلم به مدینه تشریف آوردند، یهودیان را دیدند که در روز عاشورا روزهمی‏گیرند، آن حضرت صلی اللّه علیه وسلم فرمودند: [فلسفه] این کار چیست؟[یهودیان] گفتند: این روز مبارکی است، در این روز خداوند متعال بنی‏اسرائیل را از دشمنشان نجات داد و حضرت موسی علیه‏السلام این روز را روزه می‏گرفت.آن حضرت صلی اللّه علیه وسلم فرمودند: من از شما به موسی سزاوارتر -نزدیک‏تر- هستم. لذا آن حضرت صلی اللّه علیه وسلم آن روز را روزه گرفتند ودستور به روزه آن روز دادند.

 روایت دیگری نیز از ابن عباس رضی‏الله عنه نقل شده است که پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وسلم فرمودند: صوموا یوم عاشورا و خالفوا فیه الیهود، صوموا قبله یوماً و بعده یوماً. روز عاشورا روزه بگیرید و با یهودیان مخالفت کنید - به این صورت که - یک روز قبل و یک روز بعد از آن را نیز روزه بگیرید. صحیح مسلم، ش، 1162

پاسخ:

درباره حکم روزه گرفتن در روز عاشورا اختلاف نظر وجود دارد. بعضی قائلند:روزه روز عاشورا تا قبل از وجوب روزه ماه مبارک رمضان واجب بوده؛ اما بعداز وجوب ماه رمضان روزه عاشوراء نسخ گردیده است؛ و نسبت به بعد از نسخروزه عاشوراء بعضی قائلند: بعد از نسخ روزه عاشوراء، استحباب آن باقی استو بعضی قائل به کراهت آن هستند. و بعضی دیگر قائلند: روزه آن به اختیارواگذار شده تا هر کس بخواهد روزه بدارد.

این موضوع را در سه بخش بررسی می‌کنیم:

بخش اول: روایات اهل بیت علیهم السّلام در نهی از روزه عاشوراء.

بخش دوم: اقوال علمای شیعه در این مسئله.

بخش سوم: روزه روز عاشوراء نزد اهل سنت و علمای آن.

بخش اول:

روایات اهل بیت علیهم السلام در نهی از روزه عاشوراء

روزه ماه رمضان ناسخ روزه عاشوراء:

درکتب و منابع شیعه روایات متعددی وجود دارد که نشان دهنده این مطلب است کهبا واجب شدن روزه ماه رمضان دیگر روزه این روز از وجوب خارج گردیده و ترکروزه آن سزاوارتر است.

جهتتبیین بیشتر این مطلب و جایگاه روزه عاشوراء از منظر امامان معصوم شیعه بهچند روایت از ائمه معصومین علیهم السّلام اشاره می‌کنیم و طالبان تفصیل رابه کتب روایی ارجاع می‌دهیم:

 محمد بن مسلم و زراره بن أعین از أبا جعفر؛ امام باقر علیه السلام درباره صوم روز عاشوراء سئوال می‏کنند حضرت در پاسخ می‏فرماید:

 کان صومه قبل شهر رمضان، فلما نزل شهر رمضان ترک.

 قبل از وجوب روزه ماه رمضان روزه آن واجب بود؛ اما با نازل شدن وجوب این ماه، روزه عاشوراء ترک گردید.

 من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 51، ح 224.

 در روایتی دیگر راوی می‏گوید: از امام باقر علیه السلام در باره صوم روز عاشوراء سئوال نمودم؛ حضرت فرمودند:

 صوم متروک بنزول شهر رمضان، والمتروک بدعة.

 روزه‏ای است که با وجوب روزه ماه رمضان ترک گردید و روزه گرفتن در روزه متروک بدعت محسوب می‏گردد.

 کافی، ج 4، ص 146، باب صوم عاشوراء و عرفه، حدیث 4.

روزه عاشوراء سنت بنی امیه به خاطر شهادت امام حسین %:

 در روایتی دیگر شخصی از امام صادق علیه السلام راجع به روزه گرفتن در روز عاشوراء سئوال می‏کند حضرت می‏فرماید:

 ذاکیوم قتل فیه الحسین علیه السلام، فإن کنت شامتا فصم. ثم قال: إن آل أمیةعلیهم لعنة الله ومن أعانهم على قتل الحسین من أهل الشام، نذروا نذرا إنقتل الحسین علیه السلام وسلم من خرج إلى الحسین علیه السلام وصارت الخلافةفی آل أبی سفیان، أن یتخذوا ذلک الیوم عیدا لهم، وأن یصوموا فیه شکرا،ویفرحون أولادهم، فصارت فی آل أبی سفیان سنّة إلى الیوم فی الناس، واقتدىبهم الناس جمیعا، فلذلک یصومونه ویدخلون على عیالاتهم وأهالیهم الفرح ذلکالیوم. ثم قال: إن الصوم لا یکون للمصیبة، ولا یکون إلا شکرا للسلامة، وإنالحسین علیه السلام أصیب، فإن کنت ممن أصبت به فلا تصم، وإن کنت شامتا ممنسرک سلامة بنی أمیة فصم شکرا لله تعالى.

 روزعاشورا روز شهادت امام حسین است. اگر می‏خواهی به حسین شماتت کنی (ازبلایی که به آنها وارد شده اظهار خشنودی کنی) در روز عاشورا روزه بگیر.بنی امیه لعنه اللَّه علیهم و آن افرادی از اهل شام که آنان را در کشتنحسین اعانت نمودند نذر کردند: اگر حسین کشته شود و اشخاصی که از آنان برحسین علیه السلام خروج کرده‏اند سالم بمانند و مقام خلافت نصیب آل ابوسفیان شود روز عاشورا را برای خود عید قرار دهند و آن روز را براىشکرگزارى روزه بگیرند. لذا این موضوع تا امروز بین مردم سنت و معمول شد ومردم عموما به آنان اقتدا کردند. آری به این علت است که روز عاشورا راروزه می‏گیرند و در این روز اهل و عیال خود را مسرور می‏کنند. سپس حضرتفرمود: آری! روزه این روز برای مصیبت نیست. چون فقط برای سپاس از جهت سلامتیبنی امیه است. حسین علیه السلام در این روز مصیبت دیده ‏است، اگر تو هممصیبت زده هستی این روز را روزه نگیر و اگر از کسانی هستی که قصد شماتتاهل بیت را داشته و سلامت بنی امیّه تو را خشنود کرده این روز را روزهبدار.

امالی شیخ طوسی، ص 667، رقم‏1397 / 4.

آتش جهنم؛ بهره روزه داری عاشوراء:

در روایتی دیگر زید نرسی از زراره این‌گونه نقل می‌کند:

عنزید النرسی قال: سمعت عبید بن زرارة یسأل أبا عبد الله علیه السلام عن صومیوم عاشورا فقال: من صامه کان حظه من صیام ذلک الیوم حظ ابن مرجانة وآلزیاد. قال: قلت: وما کان حظهم من ذلک الیوم؟ قال: النار أعاذنا الله منالنار ومن عمل یقرب من النار.

زیدنرسی می‌گوید: از عبید بن زراره شنیدم که از أبا عبد الله علیه السلامراجع به روزه عاشورا سؤال نمود. حضرت فرمود: کسی که این روز را روزه بداردحظ و نصیبش از این روز همان خواهد بود که ابن مرجانه و آل زیاد از این روزبردند. می‌گوید: گفتم حظ و نصیب آنان در این روز چه بود؟ فرمود: آتش جهنم!و به خدا پناه می‌بریم از عملی که نتیجه آن آتش باشد!

الکافی، ج 4، ص147، شماره 6 ـ تهذیب، ج4، ص301، شماره912 ـ الإستبصار، ج2، ص135، شماره 443.

پاداش روزه داری عاشورا غضب خداوند:

محمدبن یعقوب عن الحسین بن علی الهاشمی عن محمد بن الحسین عن محمد بن سنان (عنأبان عن عبد الملک) قال: سألت أبا عبد الله علیه السلام عن صوم تاسوعاءوعاشوراء من شهر المحرم؟ فقال:... ما هو یوم صوم. وما هو إلا یوم حزنومصیبة دخلت على أهل السماء وأهل الأرض وجمیع المؤمنین. ویوم فرح وسرورلابن مرجانة وآل زیاد وأهل الشام. غضب الله علیهم وعلى ذریاتهم...

ازأبا عبد الله؛ امام صادق علیه السلام در باره روزه گرفتن تاسوعاء وعاشورای از ماه محرم سؤال نمودم؟ حضرت فرمود:... این روز‌ها برای روزهگرفتن نیست، چون این روز‌ها روز حزن و مصیبت أهل آسمان‌ها و أهل زمین وهمه مؤمنین است و روز فرح و سرور ابن مرجانه و آل زیاد و أهل شام است، کهغضب خدا بر آنان و ذریه آنان باد...

وسائل الشیعه (آل البیت)، شیخ حر عاملی، ج 10، ص 460.ح 13847.

و بسیاری از روایات دیگر که در این مجال به همین مقدار بسنده می‌کنیم.

بخش دوم:

اقوال علمای شیعه

در باره روزه عاشوراء میان علمای شیعه اقوال متعددی است:

بعضی از علمای شیعه در صوم روز عاشوراء حکم به حرمت داده‌اند مانند:

مرحوم خوانساری در جامع المدارک:

وجزم بعض متأخری المتأخرین بالحرمة ترجیحا للنصوص الناهیة وحملا لما دل على الاستحباب على التقیة. والظاهر أن هذا أقرب

بعضیاز متأخرین از متأخرین علمای شیعه، روایات نهی در روزه عاشوراء را ترجیحداده و احادیث استحباب روزه این روز را حمل بر تقیه نموده‌ و در نتیجه جزمبه حرمت نموده‌اند، و ظاهر این است که این نظر اقرب است.

جامع المدارک، مرحوم خوانساری، ج 2، ص 226.

و یا مرحوم محدث بحرانی در حدائق:

وبالجملة فإن دلالة هذه الأخبار على التحریم مطلقا أظهر ظاهر.

بالجمله این که دلالت این أخبار (صوم یوم عاشوراء) بر تحریم به طور مطلق، أظهر از ظاهر است.

الحدائق الناضره، محقق بحرانی، ج 13، ص 376.

و یا مرحوم نراقی در مستند الشیعه:

فالحق: حرمة صومه من هذه الجهة. فإنه بدعة عند آل محمد متروکة

نظر صحیح: حرمت روزه این روز است، چون روزه این روز نزد آل محمد بدعتی متروک محسوب می‌شود.

مستند الشیعه، محقق نراقی، ج 10، ص 493.

اگرچهاکثریت موجود از متأخرین مانند: سید یزدی صاحب عروه و مرحوم بروجردی وحکیم و امام خمینی و غالب شارحان عروه الوثقى، و یا موجودین در زمان حاضرجانب کراهت را اختیار نموده‌اند.( العروه الوثقى، سید یزدی، ج 3، ص 657) وگروه اندکی نیز روزه گرفتن به نیّت حزن و اندوه و نه به نیت تبرک جستن بهشکلی که بنی امیّه کردند را تا عصر روز عاشوراء و سپس افطار کردن قبل ازغروب را (ترجیحاً با تربت سیدالشهداء علیه السّلام) مستحب دانسته و اینرا، راه جمع بین اخبار ناهیه و اخبار وارده در استحباب صوم عاشوراء دانسته‌اند، مانند آن‌چه که شیخ در استبصار (استبصار، شیخ طوسی، ج2، ص 136) با استفاده از روایت زیر انجام داده است:

عبدالله بن سنان عن الصادق علیه السلام قال: دخلت علیه یوم عاشورا فألفیتهکاسف اللون ظاهر الحزن و دموعه تنحدر کاللؤلؤ المتساقط، فقلت: یا ابن رسولالله مم بکاؤک لا أبکى الله عینیک فقال لی: أو فی غفلة أنت؛ اما علمت أنالحسین علیه السلام أصیب فی مثل هذا الیوم فقلت: یا سیدی فما قولک فی صومهقال لی: صمه من غیر تبییت وأفطره من غیر تشمیت ولا تجعل صوم یوم کملاولیکن إفطارک بعد صلاة العصر بساعة على شربة من ماء فإنه فی ذلک الوقت منذلک الیوم تجلت الهیجاء عن آل رسول الله صلى الله علیه وآله وانکشفتالملحمة عنهم

عبدالله بن سنان از امام صادق علیه السلام روایت می‌کند: روز عاشورا به محضرآن حضرت مشرف شدم و آن حضرت را با رنگی تیره و گرفته و حزنی که در چهرهظاهر بود و اشکی که هم‌چون دانه‌های لؤلؤ از چشمان مبارک جاری بود مشاهدهنمودم، عرض کردم: یا ابن رسول الله! خداوند چشمانتان را نگریاند گریه شمابه خاطر چیست؟ حضرت فرمودند: آیا غافلی و نمی‌دانی که حسین علیه السلام درمثل امروزی به مصائب مبتلا شده است؟ عرض کردم: ای سید و آقای من! نظرتاندر باره روزه گرفتن در این روز چیست؟ حضرت فرمودند: این روز را روزه بدار؛اما بدون این که آن را به پایان برسانی أفطار کن و بدون آن‌که از آنانتظار رحمت داشته باشی و آن را صوم کامل قرار نده و بعد از ساعتی از نمازعصر گذشته با جرعه‌ای از آب آن را افطار کن...

مصباح المتهجد، شیخ طوسی، ص 547.

لذا،فقهای شیعه با الهام از روایات اهل بیت علیهم السّلام چون این روز را روزحزن و اندوه و اقامه عزا در مصیبت حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلاممی‏دانند از هرگونه عملی که منافات با اقامه عزا در این روز داشته باشد بهشدت نهی فرموده‌اند و مؤمنین را توصیه فرموده‌اند تا در این روز دست ازکار‌های روز مرّه کشیده و این روز را روز مصیبت و حزن و بکاء خود قراردهند. از باب نمونه امام رضا علیه السلام در روایتی‌ می‌فرمایند:

من کان یوم عاشوراء یوم مصیبته وحزنه وبکائه یجعل الله عز وجل یوم القیامة یوم فرحه وسروره وقرت بنا فی الجنان عینه.

کسیکه روز عاشوراء روز مصیبت و حزن و اندوه و گریه او باشد خداوند روز قیامترا روز شادی و سرور او قرار داده و چشمانش را در بهشت به ما روشن خواهدفرمود.

 علل الشرائع، شیخ صدوق، ج 1، ص 227.

 درروایت فوق از آن‌جا که امام علیه السّلام روز عاشوراء را روز مصیبت و حزنو اندوه و گریه می‌داند، لذا هر‌گونه عملی که در آن ذره‌ای شائبه شادی ویا فرح و سرور و یا اشتغال به امور دنیایی که غفلت از مصائب امام حسینعلیه السّلام را به دنبال داشته باشد را خلاف خواست خدا و اهل بیت‌دانسته‌اند.

بخش سوم:

روزه روز عاشوراء نزد اهل سنت و علمای آن

 تناقضات شدید در روایات روزه عاشوراء در منابع اهل سنت

بامراجعه به صحاح اهل سنت به مجموعه‌ای از روایات متناقض پیرامون صوم روزعاشوراء مواجه می‌شویم که در بسیاری از موارد جمع بین آن‌ها غیر ممکنمی‌باشد.

روزه داری پیامبر و قریش قبل از اسلام درعاشوراء

از جمله روایاتی که در صحیح بخاری آمده و باعث فتوای برخی از علمای اهل سنت به استحباب صوم روز عاشوراء شده روایت زیر است:

عَنْعَائِشَةَ رضى الله عنها قَالَتْ: کَانَ یَوْمُ عَاشُورَاءَ تَصُومُهُقُرَیْشٌ فِی الْجَاهِلِیَّةِ، وَکَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله علیهوسلم یَصُومُهُ، فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِینَةَ صَامَهُ، وَأَمَرَبِصِیَامِهِ، فَلَمَّا فُرِضَ رَمَضَانُ تَرَکَ یَوْمَ عَاشُورَاءَ،فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ، وَمَنْ شَاءَ تَرَکَهُ.

عایشه می‌گوید: روز عاشوراء را قریش در جاهلیت روزه می‌گرفت، و رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلّمنیز این روز را روزه می‌داشت، و زمانی که حضرت به مدینه آمد هم‌چنان اینروز را روزه می‌داشت و دیگران را نیز امر به روزه می‌نمود، تا این‌که روزهماه رمضان واجب گردید؛ که از آن به بعد حضرت روزه روز عاشوراء را ترک نمودو دستور داد هر کس می‌خواهد این روز را روزه بدارد و هر کس نمی‌خواهد روزهنگیرد.

صحیح البخاری، ج 2، ص 250، ح 2002، کتاب الصوم، ب 69. باب صِیَامِ یَوْمِ عَاشُورَاءَ.

اولا:این روایت به خاطر وجود «هشام بن عروه» در سلسله سند آن اشکال و مناقشةسندی دارد؛ زیرا ابن قطّان در باره او گفته: «أنّه اختلط و تغیّر»، (اوتغییر کرد و مطالب نادرست و صحیح را مخلوط نمود) و ذهبی در باره اومی‌گوید: «أنّه نسی بعض محفوظه أو وهم»، (او بعضی محفوظاتش را فراموشمی‌کرد و یا در آن‌ها شک می‌کرد) و یا از ابن خرّاش در باره او آمده استکه: «کان مالک لا یرضاه نقم علیه حدیثه لأهل العراق»، (مالک از وی رضایتنداشت و از احادیث او که برای اهل عراق نقل می کرد انتقاد می‌کرد). میزانالاعتدال، ج 4، ص 301.

و ثانیا: این روایت با روایاتی که در زیر می‌آید تناقض دارد:

بی اطلاعی پیامبر و قریش از روزه عاشوراء تا زمان هجرت

از جمله روایات دیگری که در صحیح بخاری آمده و با روایت فوق تضاد و تناقض کامل دارد این روایت می‌باشد:

حَدَّثَنَاأَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا أَیُّوبُحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِیدِ بْنِ جُبَیْرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنِابْنِ عَبَّاسٍ - رضى الله عنهما - قَالَ قَدِمَ النَّبِىُّ - صلى اللهعلیه وسلم - الْمَدِینَةَ. فَرَأَى الْیَهُودَ تَصُومُ یَوْمَعَاشُورَاءَ. فَقَالَ «مَا هَذَا». قَالُوا هَذَا یَوْمٌ صَالِحٌ. هَذَا یَوْمٌنَجَّى اللَّهُ بَنِى إِسْرَائِیلَ مِنْ عَدُوِّهِمْ. فَصَامَهُ مُوسَى.قَالَ «فَأَنَا أَحَقُّ بِمُوسَى مِنْکُمْ». فَصَامَهُ وَأَمَرَبِصِیَامِهِ.

نبیاکرم صلى الله علیه وآله وسلم به مدینه آمد و یهود را دید که روز عاشوراءرا روزه گرفته‌اند، فرمود: این کار برای چیست؟ گفتند: این روزی فرخنده‌ای‌است که در آن بنی إسرائیل را خداوند از دست دشمنانش نجات بخشیده است؛ لذاموسی و پیروانش این روز را روزه می‌دارند. حضرت فرمود: من برای تبعیت ازموسی أحق و سزوارتر هستم از این رو حضرت این روز را روزه گرفت و نیز امرفرمود تا این روز را روزه بگیرند.

صحیح بخاری، ج 2، ص 251، شماره حدیث 2004.

روایتاول می‌گوید: رسول خدا صلی الله علیه وآله و قریش از زمان جاهلیت این روزرا روزه می‌گرفتند و بعد از اسلام نیز تا سیزده سال که در مکه بودند روزهگرفتن در این روز هم‌چنان به قوّه خود باقی بود و بعد از هجرت به مدینهروزه ماه رمضان تشریع شد و از آن به بعد بود که روزه روز عاشورا به اختیارخود واگذار شد تا هر کس می‌خواهد روزه بدارد و هر کس نمی‌خواهد روزه نگیرد.

اماروایت دوم می‌گوید: رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلّم زمانی که به مدینههجرت نمود نه تنها این روز را روزه نمی‌گرفت چون؛ حتی از روزه این روز خبرهم نداشت و وقتی یهود را مشاهده نمود که این روز را روزه می‌گیرند با تعجباز علت این کار سؤال نمود و پاسخ شنید که یهود به خاطر خرسندی از نجاتحضرت موسی، این روز را روزه می‌گیرند؛ از این جهت رسول خدا صلی الله علیهوآله وسلّم فرمود: اگر این چنین است من به علت نجات خود از دست کفار مکهخود را سزوارتر از موسی برای روزه گرفتن این روز می‌دانم. و از آن به بعدبود که حضرت نه تنها این روز را خود روزه می‌گرفتند،؛ بلکه دیگران را نیزامر به روزه گرفتن می‌نمودند.

ترک روزه عاشورا با وجوب رمضان

به روایتی دیگر که بخاری در صحیح خود آورده و با روایات فوق تناقض دارد توجه کنید:

عَنِابْنِ عُمَرَ رضى الله عنهما قَالَ: صَامَ النَّبِیُّ صلى الله علیه وسلمعَاشُورَاءَ، وَأَمَرَ بِصِیَامِهِ، فَلَمَّا فُرِضَ رَمَضَانُ تُرِکَ.وَکَانَ عَبْدُ اللَّهِ لاَ یَصُومُهُ، إِلاَّ أَنْ یُوَافِقَ صَوْمَهُ.

رسولخدا صلی الله علیه وآله وسلّم روز عاشوراء را روزه می‌گرفت و دیگران رانیز امر به روزه این روز می‌نمودند تا این که ماه رمضان واجب گردید از آنبه بعد دیگر روزه این روز ترک گردید و عبد الله بن عمر نیز این روز راروزه نمی‌گرفت مگر زمانی که عاشورا به روزی می‌افتاد که عادتاً آن روز راروزه می گرفت (مثلا روز جمعه).

 صحیح البخاری، ج 2، ص 226، ح 1892،کتاب الصوم، باب وُجُوبِ صَوْمِ رَمَضَانَ.

 پساین روایت موافق با روایت دوم در روزه روز عاشوراء قبل از وجوب ماه رمضانو مخالف با آن در اجباری و یا اختیاری بودن روزه عاشوراء است.

عمل نکردن پیامبر به حکمی که خود امر فرموده

مشکل دیگر این روایات مطلبی است که طبق روایت هیثمی در مجمع الزوائد به وجود می‌آید:

هیثمی در مجمع الزوائد از ابو سعید خدری روایت می‌کند:

ان رسول الله صلى الله علیه وسلم أمر بصوم عاشوراء وکان لا یصومه.

 رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلّم به روزه عاشوراء امر می‌فرمود و حال آن‌که خود این روز را روزه نمی‌گرفت.

مجمع الزوائد، هیثمی، ج 3، ص 186.

یعنی:به گفته این روایت هیثمی، اشکال بیّن و آشکار در روایت صوم روز عاشوراءاین است که چگونه ممکن است رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلّم به کاری نیکامر کند در حالی که خود اهل انجام آن نباشد؟!

موافقت پیامبر با آئین اهل کتاب!!!

درروایتی دیگر که در صحیح بخاری‌ آمده و کاملاً در تضاد با روایات فوق استرسول خدا صلی الله علیه وآله وسلّم را در اموری که دستور از خداوند نداشتهاست تابع و مطیع آیین یهود و یا غیره دانسته است!!!  

بخاری در صحیح خود از ابن عباس این‌گونه آورده است:  

وَکَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله علیه وسلم یُحِبُّ مُوَافَقَةَ أَهْلِ الْکِتَابِ فِیمَا لَمْ یُؤْمَرْ فِیهِ بِشَىْ‏ءٍ....

رسولخدا صلی الله علیه وآله وسلّم دوست می‌داشت تا در اموری که از سوی خداوندامری برایش صادر نشده از اهل کتاب (یهود و نصارا) تبعیت کند...

صحیح البخاری، ج 4، ص 269، ح 3558، کتاب المناقب، ب 23، باب صِفَه النَّبِیِّ صلى الله علیه وسلم‏

و نیز ابن حجر عسقلانی عالم بزرگ اهل سنت می‌گوید:

و قد کان (ص) یحبّ موافقة أهل الکتاب فیما لم یؤمر فیه بشی‏ء و لا سیّما إذا کان فیما یخالف فیه أهل الأوثان.

رسولخدا صلی الله علیه وآله وسلّم در آن مواردی که امری برایش وجود نداشتموافقت با أهل کتاب را دوست می‌داشت. مخصوصاً اگر در آن کار مخالفت با بتپرستان وجود می‌داشت.

فتح الباری، ابن حجر، ج 4، ص 213.

زینالدین بن رجب بن عبد الرحمن حنبلی که متوفای سال 795 هـ ق است، در کتابخود بعد از آن که روزه رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلّم را به چهار حالتتقسیم می‌کند می‌گوید:

 الحالة الثانیة انّ النبی (ص) لمّا قدم المدینة و رأى صیام أهل الکتاب له وتعظیمهم له وکان یحبّ موافقتهم! فیما لم یؤمر به صامه، وأمر النّاس بصیامه، وأکّد الأمر بصیامه و الحثّ علیه حتى کانوا یصوِّمونه أطفالهم.

حالتدوم این است که نبی اکرم صلّی الله علیه و آله وسلّم وقتی که به مدینههجرت نمود و روزه أهل کتاب و بزرگداشت آن‌ها بر این روز را مشاهده نمود ونیز دوست می‌داشت که با آن‌ها در این کار موافقت کند! از این رو کاری راکه در آن از سوی خداوند امر نداشت را انجام ‌داد و آن روز (عاشوراء) راروزه ‌گرفت و نیز مردم را نیز به روزه گرفتن آن روز امر فرمود. و تا حدیبر این کار اصرار و پافشاری ‌ورزید که دستور داد که کودکان و اطفال را نیزبه روزه گرفتن این روز وادار کنند.

 لطائف المعارف، ص 102.

درقسمت بعد این مطلب را بررسی می‌کنیم تا مشخص گردد آیا رسول خدا صلی اللهعلیه وآله وسلّم در احکام الهی آیا موافقت با یهود و یا نصارا را دوستمی‌داشت؟

آیا پیامبر تبعیت از یهود را دوست می‌داشت؟!!

جای بس شگفتی است که گفته شود رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلّم به خاطر تبعیت از یهود روزه روز عاشوراء را امر نموده است!!

بعضی از علمای شیعه و سنی بر این عقیده هستند که رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلّم؛ حتی قبل از بعثت نیز در عبادات خود تابع ادیان دیگر نبوده و از آیین یهود و نصارا تبعیت نمی‌کرده است در این خصوص به مطالب زیر توجه نمایید:

فخر رازی از علمای بزرگ اهل سنت می‌گوید:

... الاحتمال الثانی وهو حقیقة المسألة فیدل على بطلانه وجوه:

 الأول: لو کان متعبدا بشرع أحد لوجب أن یرجع فی أحکام الحوادث إلى شرعه وأن لا یتوقف إلى نزول الوحی لکنه لم یفعل ذلک لوجهین:

الأول: أنه لو فعل لأشتهر. والثانی:أن عمر رضی الله عنه طالع ورقة من التوراة فغضب رسول الله علیه الصلاةوالسلام وقال لو کان موسى حیا لما وسعه إلا اتباعی ولما لم یکن کذلک علمناأنه لم یکن متعبدا بشرع أحد الحجة الثانیة: أنه علیه السلام لو کان متعبدابشرع من قبله لوجب على علماء الأعصار أن یرجعوا فی الوقائع إلى شرع منقبله ضرورة أن التأسی به واجب وحیث لم یفعلوا ذلک البتة علمنا بطلان ذلک.

 الحجةالثالثة: أنه علیه الصلاة والسلام صوب معاذا فی حکمه باجتهاد نفسه إذا عدمحکم الحادثة فی الکتاب والسنة ولو کان متعبدا بحکم التوراة کما تعبد بحکمالکتاب لم یکن له العمل باجتهاد نفسه حتى ینظر فی التوراة والإنجیل.

... و اما در رابطه با احتمال دوّم که حقیقت مساله هم همین است وجوهی برای بطلان آن وجود دارد: 

 اوّل:اگر آن حضرت قبل از بعثت به شریعت کسی (حضرت موسی و یا حضرت عیسی) متعبّدمی‌بود لازم بود در حوادث و اتفاقاتی که بعد از بعثت برایش پیش می‌آمد بهاحکام شریعت قبل خود مراجعه نماید و منتظر نزول وحی نماند؛ اما آن حضرتاین کار را نمی‌کرد به دو دلیل:

 اوّل: چون اگر چنین کرده بود حتماً مشهور می‌گشت.

 دوّم:عمر برگی از تورات را مطالعه کرد و به همین دلیل رسول خدا صلی الله علیه[و آله] و سلّم غضبناک شد و فرمود: اگر موسی زنده می‌بود چاره‌ای جزتبعیّت از من نمی‌‌داشت و زمانی که ما این مورد را می‌بینیم به یقینمی‌فهمیم که آن حضرت به شرایع قبل متعبّد نبوده است.

 دلیلدوّم: اگر آن حضرت متعبّد به شرایع دیگر می‌بود لازم بود بر علمای اعصارکه در وقایع و حوادث به شریعت قبل خود مراجعه کنند چرا که تاسّی و مراجعهبر آنان واجب است و زمانی که می‌بینیم چنین مراجعه‌ای صورت نگرفته بهبطلان این نظر یقین پیدا می‌کنیم.

 دلیلسوّم: آن حضرت « معاذ» را در حکمی که در کتاب و سنّت نیافته بود و از پیشخود اجتهاد کرده بود تایید نمود و اگر بنا می‌بود که آن حضرت به حکم توراتمتعبّد می‌بود نمی‌توانست بدون مراجعه به تورات و انجیل اجتهاد به نفسکند.

 المحصول. فخر رازی ( 606 هـ ). ج 3. ص 263

و یا ابوالحسین بصری می‌گوید:

... أن نبینا (ص) لم یکن متعبدا قبل النبوة ولا بعدها بشریعة من تقدم لا هو ولا أمته...

... پیامبر ما و امّت او هیچ یک از شرایع و ادیان دیگر را عبادت نکرده است...

 المعتمد، ابو الحسین بصری، ص 336.

ابن عابدین در حاشیه رد المحتار می‌گوید:

هل کان قبل البعثة متعبدا بشرع أحد؟ أن المختار عندنا عدمه وهو قول الجمهور

 در رابطه با عبادت پیامبر علیه الصلاه و السلام به شریعتی دیگر قبل از اسلام... در ابتدای کتاب صلاه گفته شد که نظر مختار ما عدم عبادت آن حضرت طبق شریعت دیگر است و نظر جمهور علماء هم همین است.

حاشیة رد المحتار. ابن عابدین. ج 1. ص 97.

ثانیاً:روایات متعددی در منابع اهل سنّت حکایت از آن دارد که رسول خدا صلّی اللهعلیه وآله وسلّم دیگران را از تبعیت یهود منع می‌نمود.

از رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلّم روایت نموده‌اند:

لیس منا من تشبه بغیرنا لا تشبهوا بالیهود ولا بالنصارى.

از ما نیست کسی که به غیر ما از یهود و نصارا تشبّه نماید.

سنن ترمذی، ج 4، ص 159

در روایتی دیگر از رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلّم آورده‌اند:

لا تشبهوا بالیهود و النصاری.

 با یهود و نصارا مشابهت نداشته باشید.

 فتح الباری، ابن حجر، ج 11، ص 12.

و یا این روایت از پیامبر که فرمود:

 قال رسول الله صلى الله علیه وآله وسلم صلوا فی نعالکم وخالفوا الیهود.

 با کفش‏هایتان نماز بخوانید تا با یهود مخالفت ورزیده باشید.

 المعجم الکبیر، ج 7، ص 290، ح 7165 - البدایه والنهایه، ابن کثیر، ج 2، ص 172 ـ المستدرک على الصحیحین، ج 1، ص 260.

حال با توجه به این دسته از روایات که در منابع اهل سنت ذکر شده چگونه می‌توان پیامبر را در صوم روز عاشورا تابع یهود دانست.

اشکالات روایات روزه در عاشوراء

در روایاتی که اهل سنت در فلسفه و حکمت روزه عاشورا نقل کرده اند اشکالات متعددی به چشم می خورد که به برخی از آنها اشاره می کنیم:

روزه روز عاشوراء به خاطر مخالفت با یهود:

ازسوی دیگر دسته‌ای از روایات دقیقا مخالف با روایاتی که پیامبر را در روزهگرفتن روز عاشوراء تابع یهود می‌دانست وارد شده و بر این مضمون دلالت داردکه رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلّم به خاطر مخالفت با یهود این روز راروزه می‌گرفتند که در این صورت تناقضات در روایات روزه عاشوراء شدید‌ترمی‌شود:

عن النبی صلى الله علیه وآله وسلم: صوموا عاشوراء وخالفوا فیه الیهود.

 عاشوراء را روزه بگیرید و با یهود در این کار مخالفت کنید.

مجمع الزوائد، هیثمی، ج 3، ص 188ـ السنن الکبرى، ج 4، ص 475.

عدم مطابقت روز عاشورا با روزه یهود

بامراجعه به تاریخ و اقوال محققان به دست می‌آید که مدار تغییر سال نزد یهودسال قمری نبوده تا بخواهد در بین آنان این‌گونه سنت شده باشد که همه سالهروزی که مطابق با روز عاشوراء می‌شود روزه بگیرند تا پبامبر اکرم بخواهددر مخالفت و یا متابعت با یهود (بر اساس اختلاف روایاتی که در بالا ذکرشد) روزه عاشورا را مورد امر و یا نهی قرار دهد.

زیرا روزه یهود در روز دهم از ماه تشرین الاول که مطابق با آبان‌ماه شمسی و اکتبر میلادی است بوده، که آن را روز کیپور «kipur » یعنی: روز «کافر» و یا «کفّاره» نامیده‌اند، و آن روزی است که إسرائیلیون با لوح دوم از دین خود آشنا شدند.

پسبا توجه به مطلب فوق این که گفته شود: سنت یهود این بوده است‌که همه سالهدر روز عاشوراء از ماه محرم روزه می‌داشته است غیر قابل توجیه است. اضافهبر آن، روز ورود رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلّم به مدینه در هجرت ازمکه روز دوشنبه دوازدهم ربیع الاول بوده است و نه در ماه محرم (تاریخ طبری، ج 2، ص 3 - الکامل فی التاریخ، ج 2، ص 518 - فتح الباری، ج 4، ص 289)حال با این تفاصیل چگونه ممکن است روز ورود رسول خدا صلی الله علیه وآلهوسلّم با روز سنّت یهود در روزه گرفتن هم‌زمان شده باشد و مردم را به خاطرنجات خود از کفار مکه امر به روزه این روز نموده باشد؟!

بنابر این سال یهود بر اساس سال شمسی است، یعنی: تقریباً هر 36 سال یک بارروز عاشورا با روزی که مورد نظر یهود برای روزه گرفتن است مقارن می‌گردد.پس روزه گرفتن در روزی به نام عاشوراء و در ماهی به نام محرم که بر اساسآن همه سال بخواهند در سال‌روز نجات موسی از چنگال فرعون آن روز را روزهبگیرند و تبدیل به سنت یهود شود از امور غریب است.

تفاوت روزه یهود با روزه اسلام:

اشکالاساسی دیگر به روایات روزه عاشورا تفاوت موقعیت زمانی روزه یهود با روزهمسلمانان متفاوت است که به جای صبح تا غروب، از غروب آفتاب تا غروب آفتابروز دیگر است؛ همان‌گونه که دکتر جواد علی آورده است:

ویقصدون بصوم الیهود یوم عاشوراء ما یقال له: «یوم الکفّارة» و هو یوم صومو انقطاع و یقع قبل عید المظال بخمسة أیّام أی فی یوم عشرة تشری و هو یومالکبور «kipur»،و یکون الصوم فیه من غروب الشمس إلى غروبها فی الیوم التالی، و له حرمةکحرمة السبت، و فیه یدخل الکاهن الأعظم قدس الأقداس لأداء الفروض الدینیّةالمفروضة فی ذلک الیوم.

ومقصود از روزه یهود در روز عاشوراء آن‌ روزی است که به آن: «روز کفّاره»گفته می‌شود و آن روزی است که در آن روزه گرفته و به عنوان روز انقطاع ازآن یاد کرده و پنج روز قبل از عید مظال در ده روز اول ماه تشرین می‌باشدکه به آن روز «kipur»،(کیپور) گفته می‌شود و روزه در آن از غروب خورشید امروز تا غروب روز بعداست، و برای آن حرمتی هم‌چون حرمت روز شنبه قائلند، و در این روز، کاهنأعظم برای أداء فرائض دینی وارد قدس الأقداس می‌شود.

المفصّل فی تاریخ العرب، ج6، ص 339 چاپ دارالملایین - کتاب المقدس، ج 2، ص 2660.

به این قسمت از متن فوق توجه نمایید:

... یوم الکبور «kipur»، و یکون الصوم فیه من غروب الشمس إلى غروبها فی الیوم التالی...

... روز «kipur»، (کیپور) گفته می‌شود و روزه در آن از غروب خورشید امروز تا غروب روز بعد است...

سقّاف که از خبرگان این فن است می‌گوید:

فیواقعنا الحاضر لانجد أیّ یهودیّ یصوم فی العاشر من محرّم أو یعدّه عیداً،و لم یوجد فی السجلاّت التاریخیّة ما یشیر إلى انّهم صاموا فی العاشر منمحرّم أو عدوّه عیداً، بل الیهود یصومون یوم العاشر من شهر تشرین و هوالشهر الأوّل من سنتهم فی تقویمهم و تاریخهم إلاّ انّهم لا یسمّونه یومعاشوراء، بل یوم أو عید کیپور.

درزمان ما هیچ شخص یهودی یافت نمی‌شود که روز دهم محرم را که عید آنان محسوبشود روزه بگیرد، و در مطالب ثبت شده تاریخی نیز چیزی که دلالت بر اینموضوع نماید یافت نشد، چون یهود روز دهم از ماه تشرین که أوّلین ماه ازسال آن‌هاست را روزه می‌گیرند که این را روز عاشوراء نمی‌نامند، چون روز ویا عید کیپور می‌نامند.

مجلّه الهادی در 7 جلد، ج 2، ص 37.

نتیجه پژوهش:

باتوجه به روایات متعددی که از منابع شیعه و سنی در نقد روزه روز عاشوراءبیان شد، هر‌گونه اعتماد به صدور این روایت از ناحیه رسول خدا صلّی اللهعلیه وآله وسلّم را سلب نموده و این احتمال را تقویت می‌کند که این روایاتاز ساخته‌ها و جعلیات خاندان بنی امیه است که خود پدید آورنده واقعهکربلاء بودند و به این نحو خواسته‌اند با کم‌رنگ نمودن اهمیت روز عاشوراءدر جامعه اسلامی اذهان را به امور دیگر متوجه سازند تا شاید به این شکل همشده ذره‌ای از لکه ننگی که تا ابد برای خود ایجاد نموده‌اند را کم کنند.

 موفق باشید

گروه پاسخ به شبهات

 موسسه تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)

 



 
    فهرست نظرات  
1   نام و نام خانوادگی:  سید ابطحی     -  تاریخ:  23 دی 87
اجر شما با خداوند که پاسخ متقنی داده اید البته اگر عناد تعصب نداشته باشند
2   نام و نام خانوادگی:  عبدالامیر     -  تاریخ:  23 دی 87
یا هو
سلام بر حسین و یارانش خسته نباشید و خسته نشوید
ولییک سایت در برابر هزاران دروغ گو کمه اگر میشد صدا و سیما بیدار میشد بجایسال ننه و خونه و آشپزخونه اینهارو میزاشت چه خوب بود. زهی به نادانی
3   نام و نام خانوادگی:  جواد     -  تاریخ:  28 دی 87
سلام لطفا به شبهاتی که در سایت http://www.islamichouse.com مطرح میشود جواب دهید
واینکه :ببینید که اهل سنت یه سایت در پیتشان به چند زبان ارائه شده اما ما یه سایت پاسخ به شبهات دوزبانه هم نداریم
حداقل به زبان عربی مطالب را ارائه دهید.ممنون
4   نام و نام خانوادگی:  میاوقی     -  تاریخ:  29 دی 87
با سلام
از مطالب ارائه شده و آموزه های دینی مطالب ذیل قابل حصول است :
1- روزه فقط در چندروزی که در شرع اسلام ذکر شده است حرام است مثل عید قربان و ...
2- همانگونه که نماز در بعضی اوقات خواندنش مکروه است روزه نیز در برخی روزها می تواندگرفتنش مکروه باشد .
3-اگر بخاطر اینکه بنی امیه این روز را روزه گرفته اند ماروزه نگیریم پسازآنجائیکه آنها بسیار نماز میخواندند بایستی ما نمازمان راهم ترک کنیم !
4-وهابیت که در بین اهل سنت به تندروی معروف هستند به هیچ وجه نه تنها باامام حسین (روحنافداه) مخالف نیستند و از شهادتش خوشحال نیستند بلکهبعنوان امام و نوردیده پیامبر (ص) ایشان را قبول و باور دارند .
5-خداوند اعمال انسانها را با نیتهایشان می سنجد لذا فکر نمیکنم کسی باشد کهبرای شادی شهادت امام حسین در این روز روزه بگیرد لذا بهتر است از حساسکردن مردم نسبت به مسائلی که حتی عقل یک انسان بیسواد هم آن را قبول نداردبپرهیزیم .(یزید و قاتلان امام حسین و یارانش در تمامی فرق و مذاهب اسلامیچه شیعه و چه سنی ، مورد نفرت قرار گرفته اند و در این هیچ تردیدی برایهیچ مسلمانی وجود ندارد )
جواب نظر:
با سلام
می توانید در مورد نظر علمای اهل سنت (از جمله وهابیت) در مورد شهادت امامحسین به کتاب پرمحتوای جناب آیت الله میلانی به نام  «ناگفته هابی ازحقایق عاشورا» مراجعه نمایید تا بدانید آیا واقعا همه علمای اهل سنت کشتنامام حسین علیه السلام را محکوم می کنند !!!
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
5   نام و نام خانوادگی:  میاوقی     -  تاریخ:  29 دی 87
آیامیتوان اعتقاد و برداشتهای یک نویسنده را به اصل یک مذهب ارتباط داده ونتیجه گیری کرد اگر واقعا اینگونه باشد بطور مثال شیخیه در عراق را میتوانبه کل مذهب شیعه ارتباط داده و نتیجه گیری کرد ؟
جواب نظر:
با سلام
سخنان شما در صورتی درست است که نویسنده یکی از افراد عادی باشد ، اما اگراین نویسنده خود رهبر یک تفکر باشد ، دیگر کلام شما درست نیست ؛ کلماتبزرگانی مانند جامی و ابن عربی و ... که خود از بزرگان علمای اهل سنت بهشمار می روند را نمی توان با نظر گروهی از علمای ناشناس قیاس کرد.
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
6   نام و نام خانوادگی:  آرش     -  تاریخ:  10 بهمن 87
( نامة ششم نهج البلاغه)
یعنی:«گروهیکه با ابوبکر و عمر و عثمان بیعت کردند بهمان طریق با من بیعت کردند، پسکسی که شاهد بوده نباید دیگری را اختیار کند و کسی که غایب بوده نبایدمنتخب آنها را رد کند، و جز این نیست که شوری از مهاجرین و انصار است،بنابر این اگر آنها بر مردی اتفاق کردند و او را امام نامیدند این کارموجب رضای خداست، پس کسی که بسبب طعن و بدعت از امر ایشان بیرون رفت او رابر میگردانند، اگر از برگشت خودداری نمود با او می جنگند که غیر راهمؤمنان را پیروی کرده است».
این نامه علاوه بر نهج البلاغه در یکی ازکتب معتبر و قدیم شیعه نیر دیده میشود که آن‹وقعة صفین› تألیف نصر بنمزاحم السفری متوفی 412 هجری قمری است که اخیراً در ایران تجدید چاپ شدهاست که در صفحة 29 آن همین نامه آمده، مفاد نامة مزبور با قرآن کریم نیزمی سازد، که در سورة شریفة توبه میفرماید:
(وَالسَّابِقُونَالْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِینَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِینَاتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُوَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَفِیهَا أَبَداً ذَلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیم )التوبة:100
یعنی:«و پیشیگیرندگان نخستین از مهاجرین و انصار و کسانیکه بوسیلة نیکوکاری از ایشانپیروی کردند خدا از همة آنان راضی شده و آنها نیز از خدا خشنودند و برایایشان باغستانهایی مهیّا فرموده که نهرها از زیر درختان آنها روان است وهمیشه در آنجا خواهند ماند و این رستگاری بزرگی است».
چنانکه ملاحظهمیشود در این آیة کریمه صریحاً به پیشی گیرندگان مهاجر و انصار وعدة بهشتداده است، و نیز در بارة امور آنها فرموده است:
(وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَیْنَهُمْ) الشورى:38
یعنی:«وکارشان را بمشورت یکدیگرانجام دهند».
یعنی به گفته حضرت علی (ع) رای مردم مشروعیت و رضای خدا را در بردارد ؟
جواب نظر:
با سلام
دوست گرامی
در مورد خطبه امیر مومنان در سایت در آدرس ذیل پاسخ داده شده است :
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=question&id=449

در مورد آیه والسابقون نیز می توانید به آدرس ذیل مراجعه کنید :
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=maghalat&id=121

در مورد آیه «وأمرهم شوری بینهم» بهتر بود نگاهی به ترجمه خودتان میانداختید ، کارهای خودشان را با مشورت انجام دهند ، اما بحث تعیین خلیفهپیامبر و امام کار مردم نیست ، بلکه کار خداوند است ، و در اختیار مردمنیست تا بتوانند در آن مشورت کنند .
در این زمینه می توانید به آدرس ذیل مراجعه نمایید : (در این آدرس پاسخ بهصورت اجمالی داده شده است ؛ پاسخ تفصیلی نیز آماده شده و ان شاء الله بهزودی بر روی سایت قرار خواهد گرفت)
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=question&id=3164
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
7   نام و نام خانوادگی:  آرش     -  تاریخ:  10 بهمن 87
لازماست بدانیم که از جمله وسائل شرک نماز در مساجدی است که در آنها قبر است،و نماز در آن مساجد باطل است، چنانکه رسول الله (ص) مى فرماید: ((لعن اللهالیهود والنصارى اتخذوا قبور أنبیائهم مساجد)). [بخاری ومسلم از حدیثعائشة].
خدا لعنت کند یهود و نصاری که قبرهای پیامبران خود را به مساجد تبدیل کرده اند.
درمورد قبر پیامبر(ص) و قرار گرفتن آن در مسجـد هیچ حجت و برهانی نیست، چوندر خانه اش دفن شده است، و خانه اش مسجد نیست، زیرا وفاتش در خانه بوده، وهر پیامبری در همانجا که وفات یافته دفن مى شود، چنانکه در حدیث صحیح واردشده است، و همچنین ابوبکر و عمر رضی الله عنهما نیز در حجرة ام المؤمنینعائشه رضی الله عنها با پیامبر (ص) دفن شده اند.
پس بایستی متوجه این شبهه که بعضی از افراد آنرا ایجاد کرده اند باشیم.
پاسخ دهید
جواب نظر:
با سلام
دوست گرامی
با وجود اینکه برداشت شما از روایت مذکور صحیح نمی باشد (زیرا مقصود روایتآن است که ایشان بر خود قبر انبیا سجده می کردند ؛ در روایت آمده است کهخود قبر را سجده گاه قرار داده بودند ؛ نه اینکه بر روی قبر آنها مسجدیبنا کردند) در قرآن کریم آمده است که بر روی قبر اصحاب کهف قبری ساختند ؛و خداوند در قرآن هیچگونه ایرادی به کار ایشان نمی گیرد ؛ شما که داعیهقرآن قرآن دارید بهتر است در ابتدا نگاهی به آیات قران بیاندازید .
 فَقَالُواابْنُوا عَلَیْهِمْ بُنْیَانًا رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قَالَ الَّذِینَغَلَبُوا عَلَى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِمْ مَسْجِدًا
سوره کهف آیه 21
جدای از این مطلب علمای شما نماز خواندن در قبرستان را جایز ولی مکروه می دانند ؛ در این زمینه به نظر مالک بن انس اشاره می کنیم :
قلت لابن القاسم هل کان مالک یوسعأن یصلی الرجل وبین یدیه قبر یکون سترة له قال کان مالک لا یرى بأسابالصلاة فی المقابر وهو إذا صلى فی المقبرة کانت القبور أمامه وخلفه وعنیمینه وعن یساره
قال وقال مالک لا بأس بالصلاة فی المقابر قال وبلغنی أن بعض أصحاب رسول الله  صلى الله علیه وسلم  کانوا یصلون فی المقبرة
المدونة الکبرى ج1 ص90 باب الصلاة فی المواضع التی تجوز فیها الصلاة
همچنین علمای شما گفته اند نماز در کنار قبور انبیا و قبور صالحین تنهازمانی اشکال دارد که به جای قبله فرض شوند و نماز به سمت آنها خوانده شود؛ اما اگر نماز در کنار قبور انبیا و صالحین برای تبرک به قبر آنها باشداشکالی ندارد ؛ زیرا اگر بخواهند اشکال بگیرند باید بگویند نماز در مسجدالحرام صحیح نیست ، زیرا قبر اسماعیل و هفتاد نفر از انبیای الهی در آنجااست !!!:
قال البیضاوی لما کانت الیهودیسجدون لقبور الأنبیاء تعظیما لشأنهم ویجعلونها قبلة ویتوجهون فی الصلاةنحوها فاتخذوها أوثانا لعنهم الله ومنع المسلمین عن مثل ذلک ونهاهم عنه أمامن اتخذ مسجدا بجوار صالح أو صلى فی مقبرته وقصد به الاستظهار بروحه ووصولأثر من آثار عبادته إلیه لا التعظیم له والتوجه فلا حرج علیه ألا ترى أنمدفن إسماعیل فی المسجد الحرام عند الحطیم ثم إن ذلک المسجد أفضل مکان یتحرى المصلی بصلاته والنهی عن الصلاة فی المقابر مختص بالمنبوشة لما فیها من النجاسة انتهى
شرح الزرقانی ج4 ص290 ما جاء فی إجلاء الیهود
برای اطلاع بیشتر مراجعه کنید به:
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=salam&id=123
دو نکته ای دیگر را نیز باید متذکر شویم:
1- اگر می خواهید پاسخی دریافت کنید باید ایمیل خود را درست وارد نمایید .
2- این قسمت برای نظرات است و نه پاسخ به شبهات ؛ برای پاسخ به شبهات سوالات خود را در بخش طرح پرسش مطرح نمایید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات


8   نام و نام خانوادگی:  بابک     -  تاریخ:  19 بهمن 87
تویک یهودی مسلمان نما هستی که کارت کاشتن کینه بین مسلمانان است. شیعه وسنی در اسلام معنایی ندارند. تمام این کتبی که شما نام برده اید مالیهودیان و دشمنان اسلام می باشند که با لباس مسلمانی این چرت و پرتها رانوشته اند. ما نیازی به این کتابها و داستانهای تاریخ اسلام نداریم برایما قران کافیست...
9   نام و نام خانوادگی:  نرگس منتظری     -  تاریخ:  21 بهمن 87
اقایبابک شما که خیلی مسلمانی و برایتان قران مجید کافیست ومی فرمایید شیعه وسنی در اسلام معنایی ندارد پس چه کسی فتوا به قتل وریختن خون شیعیان برایورود به بهشت داده است؟در کجای قران مجید خداوند فرمود هاند خون هشت انسانبی گناه را بر زمین جاری کنید تا به بهشت وارد شوید ؟به نظر می رسد استنادشما به یهو دیانی که بیشتر عمر خود را در دشمنی اسلام سپری کرده اند وتاکتیک دشمنی خود را نسبت به اسلام عوض کردند و به ظاهر مسلمان شدند تا باجعل حدیث ضر به به اسلام بزنند بیشتر است .باور ندارید؟شبکه های وهابیونعربستان را نگاه کنید .ایا اقای بابک محترم این دروغ ها را به ما می گوییدیا می خواهیداز حقیقت فرار کنید ودر واقع خود را فریب می دهید؟برای ایندروغ ها و تهمت ها یی که به شیعیان می زنید روز قیامت چه پاسخی به خداوندخواهید داد؟قبول دارید که روز قیامت در قران مجید امده است
یا باز معتقد هستید شیعه از خود جعل کرده است ؟برای شما که فکر می کنید خیلی مسلمانید ارزوی سلامتی وقرب با قران مجید دارم .

10   نام و نام خانوادگی:  علی     -  تاریخ:  23 بهمن 87
شماگفتید که بنی امیه برای شکرانه ی کشتن امام حسین روزه گرفتند آیا روزهدلیل غم است یا دلیل شادی همان طور که میدانیم روزه گرفتن در روزهای شادیمانند عید فطر قربان و... حرام است پس نتیجه میگیریم که روزه دلیل شادینیست بلکه دلیل غم است به علاوه این کاربرای عزاداری امام حسین بسیارمعقولتراست تا اینکه درخیابان ها با دف ودهل وزنجیرزنی و سینه زنی به خیابان هابریزیم شما یک حدیث بیاورید که پیامبر زنجیر زنی یا سینه زنی میکرد البتهبا سند صحیح وازکتب صحاح مسلم وبخاری
درضمن ما چرا باید قبر پرستی کنیموازمردگان طلب حاجت کنیم الیس الله بکاف من عبده آیا خدا برای بنده اشکافی نیست لطفا نگویید که پسران یعقوب ازاوطلب آمرزش کردند زیرا اولا اوزنده بود ثانیا آن ها طلب بخشش گناهان ازجانب خدا به وسیله ی یک پیامبرزنده کردند نه ماشین وزمین وپول و...
من یک شیعه هستم که تصمیم گرفته ام تغییر مذهب دهم
جواب نظر:
با سلام
دوست گرامی
اینکه بنی امیه از کشتن امام حسین علیه السلام خوشحال شدند ، از مسلمات تاریخی است .
در مورد روزه دو نکته باید مورد توجه قرار گیرد :
1-  روزه شکرانه نعمت های الهی است و به همین سبب وقتی به بزرگان دین نعمتی داده می شد ، در شکر آن روزه می گرفتند .
جدای از روایات شیعه ، اهل سنت نیز در این زمینه روایات فراوان و تصریحاتبسیار دارند ؛ جالب اینجاست که اهل سنت حتی در صحیح بخاری برای روزه روزعاشورا ،‌عبارت شکر را به کار برده اند :
3216 ... عن بن عَبَّاسٍ رضی اللهعنهما أَنَّ النبی صلى الله علیه وسلم لَمَّا قَدِمَ الْمَدِینَةَوَجَدَهُمْ یَصُومُونَ یَوْمًا یَعْنِی عَاشُورَاءَ فَقَالُوا هذا یَوْمٌعَظِیمٌ وهو یَوْمٌ نَجَّى الله فیه مُوسَى وَأَغْرَقَ آلَ فِرْعَوْنَفَصَامَ مُوسَى شُکْرًا لِلَّهِ فقال أنا أَوْلَى بِمُوسَى منهم فَصَامَهُوَأَمَرَ بِصِیَامِهِ
صحیح البخاری  ج 3   ص 1244، اسمالمؤلف:  محمد بن إسماعیل أبو عبدالله البخاری الجعفی الوفاة: 256 ، دارالنشر : دار ابن کثیر , الیمامة - بیروت - 1407 - 1987 ، الطبعة : الثالثة، تحقیق : د. مصطفى دیب البغا
از ابن عباس روایت شده است کهوقتی پیامبر به مدینه امدند دیدند که یهودیان روز عاشورا را روزه می گیرند؛‌ایشان گفتند که این روز ، روز بزرگی است ؛ روزی است که خداوند موسی رانجات داد و آل فرعون را غرق کرد ؛ موسی به همین جهت برای شکر خداوند روزهگرفت ؛ پیامبر فرمودند من سزاوار تر از موسی هستم که روزه بگیرم ؛ به همینسبب آن روز را روزه گرفته و دستور به روزه آن روز دادند .
نیز علمای اهل سنت و شیعه اصل علت وجوب روزه را شکر نعمت مطرح کرده اند ، که ما به نقل کلام علمای اهل سنت بسنده می کنیم :
ووجب الصوم شکرا لنعمة اقتضاءالشهوات والاستمتاع بها مدة فیعرف بما یقاسی من مرارة الجوع وشدة الظمأ فیالهواجر قدر ما یتناول من صنوف الأطعمة الشهیة والأشربة الباردة
کشف الأسرار عن أصول فخر الإسلامالبزدوی ج 2   ص 519 ، اسم المؤلف:  علاء الدین عبد العزیز بن أحمدالبخاری الوفاة: 730هـ.  ، دار النشر : دار الکتب العلمیة - بیروت -1418هـ - 1997م.  ، تحقیق : عبد الله محمود محمد عمر

2- روزه به خلاف ادعای شما دلالت بر اندوه و غم نمی کند ،‌ زیرا اگر روزهبا اصل شادی منافات داشت ،‌ باید روزه گرفتن در روز جمعه یا مکروه می شد ویا حرام اما مستحب است . با اینکه شیعه و سنی جمعه را روز عید امت پیامبر(ص) می‌دانند .
و به عکس ادعای شما هیچ یک از علمای اهل سنت نمی گویند که ما روز عاشورارا به خاطر اندوه حسین بن علی روزه می گیریم !!! (زیرا این خود یک نوععزاداری است) بلکه مواردی مانند موارد ذکر شده در روایت بالا را ، علتبرای روزه گرفتن مطرح می‌کنند .

3- در روز عید فطر (که بعد از یک ماه روزه است)‌ و عید قربان (که بعد ازنه روز روزه مستحب موکد برای غیر حاجیان و چند روز عبادت سخت برای حاجیان)، خداوند می خواهد به بندگانی که او را اطاعت کرده اند نعمت افطار وقربانی دهد (همانطور که مستحب است وقتی یک مومن می خواهد به شما نعمت دهد، روزه را بشکنید و افطار کنید وقتی خداوند می خواهد به شما نعمت دهد،‌باید روزه را بشکنید و افطار کنید) ؛ به همین سبب نام این دو روز را عیدفطر (شکستن روزه و خوردن)‌و عید قربانی (که طبق آیه قرآن مستحب است ازقربانی تناول شود)‌ نامگذاری کرده است ،‌ و چون روزه با اصل مقصود این دوروز منافات دارد ، در این دو روز از روزه گرفتن نهی شده است .

4- فرموده اید روزه گرفتن برای عزای شخصی بسیار معقول تر است از سینه زنیو ... (جدا از اینکه ثابت شد روزه برای شکر گذاری است و روزه گرفتن در روزعاشورا معنای آن خوشحالی از اتفاقات این روز است !!!) باید بگوییم که وقتیپیامبر (ص)‌از دنیا رفتند ، همسران ایشان و سایر صحابه نه تنها روزهنگرفته بلکه زنان پیامبر برای ایشان سینه زنی کردند (همانطور که در مسنداحمد از کتب معروف اهل سنت با سند صحیح آمده است)
26391 ... سمعت عَائِشَةَ تَقُولُ مَاتَ رسول اللَّهِ صلى الله علیه وسلم... ثُمَّ وَضَعْتُ رَأْسَهُ على وِسَادَةٍ وَقُمْتُ أَلْتَدِمُ معالنِّسَاءِ واضرب وجهی
مسند أحمد بن حنبل  ج 6   ص 274 ، اسم المؤلف:  أحمد بن حنبل أبو عبدالله الشیبانی الوفاة: 241 ، دار النشر : مؤسسة قرطبة - مصر
از عائشه شنیدم که می گوید :پیامبر (ص) از دنیا رفتند ... سپس سر ایشان را بر روی بالشتی نهاده بههمراه سایر زنان پیامبر سینه زنی کرده و به صورت زدم .

4- در مورد قبر پرستی و طلب حاجت از مردگان :
الف)‌ نه ما مردگان را می پرستیم و نه پیامبر و ائمه مانند سایر مردگان به شمار می آیند .
خداوند در قرآن شهدا را زنده معرفی کرده است و پیامبر و همه ائمه شهیدهستند (جدای از تصریح علمای اهل سنت به زنده بودن پیامبران در قبورشان)‌ ؛بنا بر این حاجت خواستن از ایشان حاجت خواستن از یک مرده نیست .
ب)‌ علمای بزرگ اهل سنت از جمله امام شافعی از قبور ائمه شیعه طلب حاجت می کرده اند :
وکان الشافعی یقول قبر موسى الکاظم التریاق المجرب .
شافعی می گفت : قبر موساى کاظم نوشداروی مجرب است .
ابن سمعون ، أبو الحسن محمد بن أحمد بن إسماعیل بن عنبس البغدادی ، أمالی ابن سمعون ، ج 1 ، ص125 .
ج)‌ اگر حاجت خواستن از غیر خداوند شرک باشد ، فرقی بین مرده و زنده نیست؛‌ بلکه مشکل در طلب حاجت از مردگان تنها این خواهد بود که ایشان نمیشنوند ؛ اما در هر صورت چه زنده و چه مرده غیر خدا است و طلب حاجت از اومنافات با «ایاک نستعین» دارد .
د)‌علمای اهل سنت ذیل آیه 64 سوره نساء طلب حاجت از پیامبر را بعد از رحلت ایشان مطرح کرده اند .
«وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِیُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِوَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوکَ فَاسْتَغْفَرُوااللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًارَحِیمًا»
ه) خود شما هر روز در نماز می گویید «السلام علیک ایها النبی» سلام بر توای پیامبر ؛ اگر ایشان نمی شنید باید می گفتید «السلام علی النبی»‌ سلامبر پیامبر ؛ و ایشان را مخاطب قرار نمی دادید .
می توانید در این زمینه به آدرس ذیل مراجعه نمایید :
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=question&id=761

5- وقتی حاجت خواستن از پیامبران جایز شد چه ماشین و پول طلب کند و چهبخشش گناهان ؛ خداوند در قرآن ، دادن نعمات را به خود و پیامبر منسوب میکند :
وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ
سوره توبه آیه 74
بنا بر این طلب مال و سایر نعمات از پیامبر ، همانند طلب بخشش است . واینگونه اشکالات نیز ، اشکالات اهل سنت نیست ؛ بلکه اشکالات گروهی از بیخبران تابعین ابن تیمیه است که علمای مذاهب اربعه اهل سنت به خاطر اینگونهفتاوای وی ، دستور حبس و تبعید او را صادر کردند !!!

6- اینکه فرموده اید من یک شیعه هستم و می خواهم تغییر مذهب دهم :
اگر منظور شما این است که پاسخ شما داده شود و این مطلب را از سر درد فرموده اید ، که پاسخ شما داده شد .
اما اگر می خواهید بگویید که من دیگر شیعه را قبول ندارم و می خواهم سنیشوم ، ما مانع شما نمی شویم  ؛ هرکس باید با تحقیق دین خود را انتخاب کند(ولی می دانیم شما هنوز تحقیق نکرده اید)
اگر می خواهید دیگران را تشویق به سنی شدن کنید ، این سخنان فایده ایندارد ؛ زیرا شیعیان از اینگونه دروغ ها بسیار شنیده اند که مثلا مرتضیرادمهر شیعه بود و سنی شد و ... و اصلا این مطلب برای ایشان اهمیتی ندارد(اگر چه در سایت پاسخ این مطلب را داده ایم) اما برای شیعه اعتقاد از رویدلیل مهم است و شیعه شدن یک سنی و یا سنی شدن یک شیعه برای ایشان مهم نیست.
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
11   نام و نام خانوادگی:  علی     -  تاریخ:  27 بهمن 87
روزه نزد اهل سنت درروز جمعه مکروه است میتوانید به کتب فقهی آنها مانند منهاج الطالبین مراجعه کنید
درموردروایتی که از مسند احمد نقل کردید: شما اگربه جمله ی فمن سفهی وحداثه سنیکه درهمین حدیث قبل ازجمله فوق ازعایشه روایت شده است (وشما بجای آن سهنقطه گذاشته اید) دقت میکردید معلوم میشد که حتی خود عایشه که بنا به همینروایت اقدام به سینه زنی و...کرده عمل خود را نتیجه ی کم خردی وکم سنی خودمیداند ونباید حدیث را تقطیع وبریده از هم نقل کرد
جواب نظر:
با سلام
دوست گرامی
بهتر بود کمی در روایت دقت می کردید ،‌عائشه به خاطر سینه زدن ناراحت نیست؛ (چون این کار ، کاری است که سایر زنان پیامبر که از او مسن تر و آگاه تربودند نیز انجام دادند) بلکه برای این ناراحت است که می گوید من به جایاینکه سر رسول خدا (ص) را روی دامن خود نگاه دارم ، آن را بر روی بالشتنهاده و سینه زنی کرده ام !!! (که البته ما اصل این ماجرا را نیز قبولنداریم و می گوییم رسول خدا -ص- در دامن امیر مومنان جان به جان آفرینتسلیم کرده اند)‌و حتی اگر به فرض عائشه از این کار ابراز پشیمانی کردهباشد ،‌سایر زنان پیامبر چنین نکرده اند .
دسته ها : مذهبی
X